
ايجاد نشاط و شادابي يكي از مؤثرترين راه ها براي افزايش بهداشت رواني در جامعه است، مدرسه بعنوان يك نهاد مي تواند با بوجود آوردن زمينه ها و برنامه هايي باعث هر چه شاداب كردن جامعه شود. اگر در مدرسه شوق زندگي كردن بوجود آيد خود به خود اثرگذار بر جامعه خواهد بود

دو ساعت است که کنار کودکتان نشستهاید، مدام از او دلجویی میکنید و درحالیکه به این فکر هستید که چه جایزه یا رشوهای او را مجاب میکند تکالیف مدرسهاش را انجام دهد، در تلاشی ناامیدانه، منتظر نشستهاید تا مگر معجزهای رخ بدهد و سه صفحهٔ دیگر از مسائل ریاضی را حل کند. شاید هم تنها در خانه نشستهاید و به قرار ملاقات دیروز با معلم کودکتان فکر میکنید: به اینکه بازهم فراموش کرده بوده انشای روز چهارشنبهاش را همراه ببرد. اگر وصف این صحنهها به نظرتان آشنا میآید و شما هم با مشکلاتی ازایندست سروکار دارید، در ادامهٔ این مطلب همراه ما باشید. میخواهیم از ۵ راه موثر و کاربردی برای تشویق کودکان به انجام تکالیف مدرسه برایتان بگوییم.

اینکه واقعا شادی چیست پرسشی است که انسانها قرنهاست در تقلای یافتن پاسخ مناسب برای آن هستند. اما علم به تازگی بحث و بررسی دربارهی این سؤال را آغاز کرده است. بگذارید قبل از اینکه ببینیم علم برای پرسشِ شادی چیست به چه پاسخی رسیده است، به یک سؤال سادهتر پاسخ بدهیم: شادی چه چیز نیست؟

زندگی در دنیای کنونی، متفاوت با زمان های گذشته است. پدیده های جدید، متنوع و به هم پیچیده آنچنان فراوان و نو به نو شده اند که دانایی ها، توانایی ها و امکانات را اجتناب ناپذیر می کنند. دانستنی ها و مهارت ها باید قادر باشند سلامت و بهداشت روانی را در مواجهه با مشکلات زندگی تضمین کنند (جعفری و همکاران، ۱۳۸۷).

دانشآموزان ساعاتی از روز را در مدرسه میگذرونن و اگه فضاسازی مناسبی در مدارس انجام بشه، به شاد زیستن فرزندان خود کمک کردیم. شاداب سازی مدارس را بایستی در ابعاد ظاهری و ابعاد معنوی جست و جو کرد. نشاط و شادابی در مدرسه باعث رشد و تکامل همه ابعاد وجودی یک دانشآموز در بعد جسمانی، شناختی، عاطفی، اخلاقی و معنوی میشه.

پرورش و رشد کودک کاری بزرگ و دشوار است. برخی اوقات بعضی از والدین از درک تفاوتهای شخصیتی میان کودکان متعجب میشوند. این والدین توقع دارند همۀ کودکان مثل هم رفتار کنند. این موضوع گاهی باعث رفتار اشتباه والدین و ناراحتی کودک خواهد شد. کودک خجالتی، کودک برونگرا و کودک درونگرا هرکدام ویژگیهای خاص خود را دارند. در این مقاله با ما همراه باشید تا بیشتر به شرح این موضوع بپردازیم.

بالاخره یک روز جلوی ۳۶ شاگرد دبیرستانی شلوغ و پر سر و صدا از پا در آمدم و مثل بازیگر غمزده یک نمایش درام روی زانوهایم افتادم. ناگهان ۳۶ تماشاگر بهتزده با دهانهایی باز در سکوتی مرگبار فرو رفتند. دوباره روی پاهایم ایستادم، انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده، و رو به کلاس که در سکوت محض فرو رفته بود گفتم از توجهتون ممنونم. امروز میخواهیم درباره اشعار غنایی صحبت کنیم.» بعدترها دیگر به چنین روش رقتباری متوسل نشدم. دیدم اگر کلاسم از شلوغی منفجر هم شد، بهتر است بچهها به پلیس زنگ بزنند تا اینکه ویدیوی به زانو افتادن معلم بیچارهشان را در شبکههای اجتماعی دست به دست کنند و انگشتنشان کل مدرسه شوم.
درباره این سایت